Podglądamy ziubry.

Jest! W końcu nam się udało. Od wczoraj wypatrywaliśmy mieszkańców Białowieskich lasów i dzisiaj w końcu udało nam się ich zobaczyć. Najpierw pojawiły się sójki i sikorki, a później... żubry! :)

Czekoladka od razu wpadł w zachwyt, głośno zawołał wujka i ze zdziwieniem w oczach pokazywał na dziwne stwory, które Mama nazwała żubrami, a Synek ziubrami :) Coś czuję, że teraz będzie to jeden z głównych punktów naszego dnia - obserwowanie Białowieskiej polany :) Gdy tylko Czekoladka zobaczył, że żubr je sianko zaczął krzyczeć: Mama, mniam mniam mniamy! :)

Super urozmaicenie dnia, naprawdę polecam, w szczególności rodzicom, którzy, tak ja my, mieszkają daleko od Białowieskich Lasów.

Zainteresowanych zapraszamy na http://www.lasy.gov.pl/zubr. Podobno powyższa trójka żubrów pojawia się zawsze pomiędzy 14, a 15 godziną :) Niestety Czekoladka w tych godzinach śpi, ale ja nie, więc zrobiłam fotkę dla Bartusia, żeby znowu miał co pokazać Wujkowi, Babci i Dziadkowi :)

I są 4 żubry!!! :))))

***

Bum, bum! Patrz! :)

Witamy serdecznie w 2013 roku :) Bez kaca, bolącej głowy i brzucha :) Ach, cudowne uczucie :) W tym roku {zresztą podobnie było i rok, i dwa lata temu} przywitałam Nowy Rok z Czekoladką u boku. Pozornie wydawać by się mogło, że było tak samo, jak rok, czy dwa lata temu, ale zapewniam Was, że ten Sylwester był wyjątkowy. Dlaczego? Już wyjaśniam. Otóż w tym roku, Czekoladka był w pełni świadomy powagi sytuacji - tańczył, śpiewał, pił 'soczko-szampana' i wypatrywał na niebie tęczowych barw fajerwerków. Z tymi fajerwerkami to jest w ogóle osobna historia. Od kilku dni {niemogący się doczekać Nowego Roku} ludzie wypróbowywali sztuczne ognie. Czekoladka słysząc odgłos wybuchającej fajerwerki z zaciekawieniem podbiegał do okna i wytężał wzrok w poszukiwaniu źródła dźwięku. Każdorazowo, Mama lub Babcia tłumaczyły Bartusiowi, że wielkie strzelanie dopiero przed nami {sądzę, że te słowa jeszcze bardziej rozbudzały Czekoladkową ciekawość}.  I w końcu się doczekaliśmy - wszyscy, łącznie z Czekoladką, który nawet nie myślał, by iść spać. Tak jak wspominałam na początku, rytmicznie podskakiwał i wyginał się w rytm sylwestrowych hitów Polsatu i TVP2, popijał soczek ananasowo - brzoskwiniowy - jednym słowem impreza na całego. Tuż przed północą usadowiliśmy się w naszym punkcie dowodzenia tj. przy oknie i wypatrywaliśmy światełek na niebie. Na każdy huk Czekoladka wołał: "Bum, bum! Patrz! Ściela!" {hehe, co najmniej jakby Mama i Babcia po raz pierwszy widziały sztuczne ognie :D}. To jego 'patrz' było naprawdę urocze. Uwielbiam, jak Bartunia chce pokazać najbliższym to, co wg niego jest warte zobaczenia :).

Chwilę po północy, gdy wszyscy złożyliśmy sobie życzenia {z Tatą złożyliśmy sobie życzenia 2h wcześniej, gdyż w Tanzanii Nowy Rok przyszedł wcześniej ;)}, Bartunia przyłożył głowę do Maminego ramienia i przy świetlistych promieniach fajerwerków usnął jak niemowlak! Wow. Czyżby Nowy Rok był zapowiedzią bezproblemowego zasypiania? I hope so :) 

Tak w skrócie wyglądał nasz trzeci wspólny Sylwester :)

Kochani, z okazji Nowego Roku życzę Wam samych radosnych chwil, sukcesów w życiu prywatnym i zawodowym oraz dużo, dużo zdrówka dla Was i Waszych rodzin. Niech ten 2013 rok będzie rokiem pozytywnych wydarzeń :)

***